تیغه های پروانه طراحی شده بر اساس تئوری جریان سه بعدی معمولاً سطوح منحنی فضایی هستند. ماشینکاری و شکل دهی تیغه ها و پروانه ها جنبه های کلیدی و چالش برانگیز تولید هستند. برای پروانه های سه بعدی، دو روش اصلی ماشینکاری رایج وجود دارد:
1. سه-جوشکاری بدنه
این بدان معناست که دیسک پروانه، تیغه ها و پوشش به طور جداگانه ماشین کاری می شوند. این روش به تجهیزات نسبتاً ساده ای نیاز دارد. دیسک و کاور فقط باید مطابق خطوط خود ماشینکاری شوند. ماشینکاری تیغه پیچیده تر است. ابتدا از یک ماشین فرز سه مختصات برای آسیاب قالب تیغه استفاده می شود. سپس تیغه های برش خورده تحت عملیات حرارتی قرار گرفته و تحت فشار قرار می گیرند تا شکل تیغه مورد نظر به دست آید. در نهایت، تیغه ها به دیسک پروانه جوش داده می شوند و پوشش روی آن جوش داده می شود. این روش به یک-دستگاه فرز مختصات، یک کوره عملیات حرارتی، یک پرس هیدرولیک و سایر تجهیزات معمولی نیاز دارد. سرمایه گذاری نسبتاً کم است و برای مبتدیان مناسب تر است.
2. فرز یکپارچه
این بدان معناست که دیسک پروانه و تیغهها با استفاده از یک ماشین فرز چند مختصات آسیاب میشوند تا یک پروانه نیمه باز- بدست آید. برای جلوگیری از تداخل، این نوع پروانه عمدتاً با استفاده از مرکز ماشینکاری پنج{3}}ماشینکاری میشود.
